Een school waar kinderen sterren zijn.

Er loopt een trein het station binnen.

Kijk, tussen de pendelaars van iedere dag… een kind.

Een broos stukje blijdschap

te midden van de grijze massa.

Misschien mag het voor de eerste keer met opa mee in de trein?

De pendelaars kennen hun plaats van elke dag.

Zij duiken weg achter hun krant,

of slapen verder, of doen alsof.

Maar het kind staat aan het venster,

kijkt naar de drukte op het perron,

ziet de laatste huizen van de stad wegschuiven

en de velden, op en neer.

Het geniet van elk ogenblik.

Het gebeurt elke morgen…

Het gevaarte van de aarde, onze planeet,

komt als een trein, nauwkeurig op de seconde,

naar de zon gewenteld.

Er staan veel pendelaars te wachten.

Zij zijn elke dag present,

nog half slapend, maar zij zijn er.

Zij stappen op de aarde, onverschillig,

verbergen zich achter hun bezigheden

of doen alsof…

Maar hier en daar is een kind.

Het kijkt geboeid uit naar elk ogenblik

En nodigt ons uit om mee te kijken.

Kinderen helpen ons

Om méér te zien,

om vér-der te kijken,

om in kleine verrassende dingen

het wonder en de zin van het leven te ontdekken.

Kijk jij met hen mee in 2012 ???

(Geïnspireerd door een tekst van Manu Verhulst)